Dünya Kızılçay

artık her nasılsa sensiz uyanmak var günlerimin evveliyatı bütün ışıklarımda bütün sözlerimde ve kirpiklerimde özlem var sana kendimden bağladığım usulca kanayan bir kurdelem var hatta suaremden matineme bağladığım filtre kahve makineme ağladığım kızılca kanayan sabahlarım günlerimin iklimlerinde sitemkâr artık her nasılsa sensizlik beni uyanmaktan alıkoyan sakladıkça kaynayan bir taşımda hüzün gözlerimden değil de bi’tanem kirpiklerimde …

… devamını okuyun. “o güzel isminden şuncacık öz’yaşımda”

dün uyanıyorum evvelin bütün enkazlarından kendime yatağımın soğuk çarşafında yer açarak rahman sofrasının kul perdesini aralıyorum bugün ben miyim diye soruyorum kendime sonra gün ışığının yüzüme kattığı çizgilerden bendimi okuyorum satır satır solgun kanatlarından bir kuş uçuyorum dün bir bulutun kara gözlerinde gökyüzünden kayarak geçiyorum usulca ağzımı araladığım her fırsatta birkaç sözü dişlerimin arasından çeneme …

… devamını okuyun. “evvelin bütün enkazlarından”