artık her nasılsa sensiz uyanmak var günlerimin evveliyatı bütün ışıklarımda bütün sözlerimde ve kirpiklerimde özlem var sana kendimden bağladığım usulca kanayan bir kurdelem var hatta suaremden matineme bağladığım filtre kahve makineme ağladığım kızılca kanayan sabahlarım günlerimin iklimlerinde sitemkâr artık her nasılsa sensizlik beni uyanmaktan alıkoyan sakladıkça kaynayan bir taşımda hüzün gözlerimden değil de bi’tanem kirpiklerimde kaşımda birikir sancır akar adetâ o güzel isminden şuncacık öz’yaşımda

